Random thoughts

मूँह की बात सुने हर कोई ...

2011-10-12T03:05:00.001-07:00

मूँह की बात सुने हर कोई,

दिल के दर्द को जाने कौन
आवाजों के बाज़ारों में,
खामोशी पहचाने कौन !!

निदा फाजली ह्यांचे जगजीत ने गायलेले हे एक सुंदर गीत ...

महान ग़ज़ल गायक अणि संगीतकार जगजीत सिंग यानी १० ऑक्ट. ला या जगाचा निरोप घेतला... बरयाचदा दुर्बोध आणि अनाकलनीय वाटणार्या उर्दू गज़ला सुंदर-रीत्या रसिकंपर्यंत पोहचवन्यात जगजीत सिंग ह्यांचे योगदान अतुलनीय आहे...

Paimona bideh

2011-06-23T23:00:00.000-07:00

Inspired by what he saw, Khayyam fell in love with the Devine and wrote......

Rubai - Omar Khayyam

Paimona bideh key khumar astam

Man ashiq e chasm e mast e yaar astam

Bring me the chalice, so I may lose my self,

for, I'm in love with my Beloved’s intoxicating Gaze.

Chashmat key bagh e khutan memanaat

Royat ba gulab haye chaman memanaat

Your Eyes light up my secret garden

Your Face makes luminous every rose therein.

Gul roo ba kuneed waraq waraq boyee kaanee

Ba lalazar e be watan me yaraat

Face like a flower, it give petals their sweet fragrance

The mystic land of my Beloved is placeless.

Man ashiq e chasm e mast e yaar astam

Bedeh bedeh kay khumar astam

Paimona bedah key khumar astam

I'm in love with my Beloved’s intoxicating Gaze,

Bring! bring! so I may annihilate my self.

Bring me the chalice, so I may lose my self.

Az O madanet ager khaber me dashtaam

Pesh e qadamat kocha ragul me kashtaam

If I hear the message of Your sacred arrival,

Under Your feet, I will spread a carpet of flowers.

Gul me kashtam gul e gulab me kashtam

Khak e qadamt padi dam e war dashtaam

Spread flowers, Spread rose flowers,

I will sacrifice myself at the dust of Your feet.

Paimona bideh key khumar astam

Man ashiq e chasm e mast e yaar astam

Bring me the chalice, so I may lose my self,

I'm in love with my Beloved’s intoxicating Gaze.

Piece played in start is on Rubab/robab by Sadiq Sameer.

It is a lute-like musical instrument originally from Afghanistan. It derives its name from the Arab rebab which means "played with a bow" but the Central Asian instrument is plucked, and is distinctly different in construction. The rubab is mainly used by Pashtun, Tajik, Kashmiri and Iranian Kurdish classical musicians.

He played that piece so nicely, I'm in love with this instrument; I would surely like to listen some more Rubab music!

Sweet voices of Zebunnisa Bangash and Haniya Aslam(Pakistan) do justice to beautiful words by Omar khayyam and increases it's beauty even more.

What can I say about Omar Khayyam? Many know him as a intelligent Persian poet, he also played a role of mathematician, astronomer and philosopher, wrote treatises on mechanics, geography, and music.

He is thought to have been born into a family of tent makers, which he would make this into a play on words later in life:

Khayyám, who stitched the tents of science,

Has fallen in grief's furnace and been suddenly burned,

The shears of Fate have cut the tent ropes of his life,

And the broker of Hope has sold him for nothing!

– Omar Khayyám

Lyrics reference <http://qawwal.blogspot.com/2009/06/omar-khayyam-rubai-paimana-bideh-ki.html>

हाँ कुछ लम्हे बरसों जिन्दा रहते हैं...

2011-04-10T10:05:00.000-07:00

Gulzar depicts how poem is born ....

एक mood, एक कैफियत गीत का चेहरा होता है...

कुछ सही से लफ्ज़ जड़ दो, मौजूँ से धुन की लकीरें खींच दो,
तो नगमा साँस लेने लगता है, जिन्दा हो जाता है...

इतनी सी जान होती है गाने की, एक लम्हे की जितनी,
हाँ कुछ लम्हे बरसों जिन्दा रहते हैं...

गीत बूढ़े नहीं होते उनके चेहरे पे झुर्रियां नहीं गिरती,
वो पलते रहते हैं चलते रहते हैं...
सुनने वाले बूढ़े हो जाते है तो कहेते है -
“हाँ … वोह उस पहाड़ का टीला जब बादल से ढक जाता है, तो एक आवाज सुनाई देती है”

….. by Gulzar

Diveagar : Konkan

2011-01-09T10:26:00.000-08:00

I was planning a trip to Diveagar recently. It's a small village on Konkan coast in Maharashtra. A place with beautiful and safe beach still not very commercialized, it's perfect place for weekend trip.

While planning the trip I had to dig lot of info, I thought I'll publish it here so that it comes handy for others.

Travel

Pune to Diveagar : 200 Km via Tamhni / 248 Km via Mahabaleshwar

Pune-Tamhini-Kolad-Indapur-Mangaon-Srivardhan/Harihareshwar.

Tamini route : next to no traffic, awesome scenery and good roads too

You must plan to tank up in Pune for the entire trip. Pumps on this route are far and few and I doubt the quality of the fuel that is available

Via Tamhini ghat (approx 200 km)

• Pune — Paud – Pirangut Road — Tamhini Ghat — Turn left at Vile
• Vile — Nijampur — Mangaon .You will reach NH – 17. Continue traveling left towards Mahad
• Turn right 500 mts after Mangaon ST Stand on SH 97 to Mhasala. Turn right again on SH98 after Mhasala – Arathi Road Junction – Shrivardhan

(Road map: Pune – Chandani Chauk – Paud – Mulshi – Dongarwadi – Tamhini Ghat – Vile – Nijampur – Mangaon – Lonere Phata – Goregaon – Mhasala – Arathi Road Junction – Shrivardhan. Road is smooth and good. It could be bad for portion of the ghat section. Avoid crossing Tamhini Ghat after 6:00 PM. It is not safe)

Via Mahabaleshwar (235 km)

• Pune — Pune – Bangalore Highway — Surur Village
• Turn right towards Wai — Panchgani — Mahabaleshwar — Ambenali Ghat — Poladpur.
• You will reach NH17 at Poladpur.
• Turn right towards Mahad – Lonere Phata – Goregaon
• Goregaon – Mhasala – Arathi Road Junction – Shrivardhan (SH 98)

(Road map via Mahabaleshwar: Pune – Shirval – surur – Wai – Panchgani – Mahabaleshwar – Poladpur – Mahad – Goregaon – Mhasala – Arathi Road Junction – Shrivardhan. Road is smooth and very good. It is 4 lane toll road (NH4) till surur village (first 80 KMs). Ghat section is also good and safe to cross even in the night as it is crowded with Mahabaleshwar bound traffic.)

Via Bhor (185 km)

• Pune — Pune – Bangalore Highway NH4 — Khed Shivapur
• Turn right just ahead of Khed Shivapur at Bhor Phata
• Bhor — Varandha Ghat — reach NH – 17 at “Hotel Sagar” just outside Mahad.
• Turn right towards Mangaon. Get off the highway at Lonere Phata to Goregaon – Mhasala – Shrivardhan. (SH 98)

(Road map via Bhor: Pune – Khed Shivapur – Bhor – Varandha Ghat – Mahad – Goregaon – Mhasala – Shrivardhan). Road is 4 lane toll road till Khed Shivapur. After that it is not in good shape. Do not cross Varandha Ghat during night as it is not very safe. This is shortest distance to reach Mahad from Pune but road is not that smooth. If you have good 4 wheeler like Scoirpio, Supo, Safari, you may even opt for this route.)

Stay

Name	Contact	Tariff Double bed	Extra bed	How far from beach	Sea food available	Accommodation type	URL
Vrindavan Sameer or Vasant B. Gandre	02147-224270	500 800 (5 ppl)	100	5 min	no		no
Shri Umesh Limaye Direction : From Ganesh temple to Limaye school	02147 224490, 02147 224377	800	No charges	5 min	yes	concrete and tiled roof above First floor	no
Suhas V Bapat Near Marathi school, Dive Agar 402404	02147 224377
Ramesh Awlaskar Pune : 9960592221 Parag	02147 224707 Pune : 9960592221 Parag	900 (5 ppl) in single room		10 min	no	Tiled roof
Anand Kelkar	02147 224242
Smt. Vandana Virkud Near Chaukalshi Mali Samaj Hall, At Post Divegar, Tal. Shrivardhan, Dist. Raigad	02147 225017	1000 : 4 ppl		2 min	yes
“Ashirvad” Shri Umakant Ganpat Vichare At Post Dive-agar, Tal. Shrivardhan	02147 225017
Smt. Sucheta Abhaya Bhatawadekar At – Post. Diveagar, Tal. Shrivardhan, Dist. Raigad	02147 224874 9323137055 9420423533 (bsnl diveagar) 020-24217953 (Pune)	1400 With food (veg) Breakfast+lunch+dinner Non-veg extra No package without food	400	10 min	Yes (on order)	Titled roof	AnandYatri.in
Anant Parker	952147 - 225045
Ramesh Hodgde	9421952989	1200 non ac (4 ppl) 1800 ac	no	5 min	yes
Mauli Resort	02147-225225 9869033406 - Shrikant 9273130038	Db: 1500 Bangalow : 2bhk : 3500		5 min	yes		www.Resortmauli.com
Anant Krupa Guest House Mr Mahesh Pilankar	02147-225323 9819801136 (Sagar Mayekar :Mumbai)	600	No charges	10 min	Not available	Asbestoses sheets roof Old
Ambiance Cottages, Diveagar Mr. Vijay Patwardhan	02147-224091, 225334, 225335	Non ac: 1100 Ac: 1600		10 min	yes
Mr. Praful Patvardhan	9420323602, 9420395036
Pinakin hotel	94235 33314, 92255 05830	Non A.C: 1500 A. C. Deluxe: 2000	200 300	2-3 min	yes		http://hotelpinakin.com/

Photos for some are available on this orkut account (one need to log in to view)

http://www.orkut.co.in/Main#FullProfile?rl=pcb&uid=15793013142391300807

Other sites where you can check out accommodations :

AnandYatri.in

www.Resortmauli.com

http://hotelpinakin.com/

http://www.konkanyatra.com/diveagar/hotels.html

Places to visit

If you are looking for a holiday with beautiful sun kissed beaches away from the hustle and bustle of city, a trip to Srivardhan - Harihareshwar - Diveagar is the right kind of holiday for you.

Srivardhan is a typical Konkani town with a beautiful beach and small wadi's, Srivardhan is the place from where the prime ministers of the Maratha kingdom the 'Peshwas' originally came from.

Somaja Devi temple, Birthplace of Balaji Vishwanath Bhat.

The drive from shrivardhan to diveagar is just superb. many beautiful beaches.spend max time on this stretch. maybe early morning / sunset.

Harihareshwar located at only 18 kms. from Srivardhan is also a beautiful place with with an ancient Shiv Temple and Kalbhairav Temple situated on the beach. Harihareshwar beach is also a very clean and excellent beach. MTDC has very a good resort at Harihareshwar with Tents to stay.

Harihareshwar has spectacular rocky outcrop (accessible only during low tide).

temple Pradakshina till hill top : it has nice view. do not spend long time on that marg, coz water level rises tremendously during tide change.. Hight tide starts in late afternoon like 3 PM.

Diveagar The Shekhadi Road leading to Diveagar is a very pleasant drive as the road is parallel to the coastline and you can see many breathtaking views along the entire stretch of the road.

Golden mask ganesh temple (suvarna Ganesh) also check out original place of excavation.

The Kuda caves near Tale are also worth your visit but are slightly off the road. Visiting Kuda while coming to Srivardhan is more convenient as it is on the way to Mhasala near Mangaon and you will only spend a few hours more. However you are advised to take food and waterwith you as there are no hotels or shops nearby for many kilometers.

Bagmandla Beach
Bagmandla beach Situated near Srivardhan is a very clean and secluded beach near Harihareshwar, you will surely enjoy playing in the white sands and clean water on the beach.You can also take a boat ride from here to the nearby Bankot Fort.

Temples

Janjira fort

Infact early mornings are always preferred for Photography, coz the sun rises east, and fort entrance faces the sun in morning. So you can snap some good shots of the fort..

Possible itinerary

Day 1: Mumbai -> Harihareshwar (via Kuda caves) -> Shrivardhan -> Diveagar

Day 2: Diveagar -> Murud-Janjira fort -> Alibaug (via Birla Temple, Korlai fort, Revdanda fort)

Happy traveling !!

Incredible Hampi

2011-01-09T09:58:00.000-08:00

Don't "see" a place.... Smell the place...Feel the place...Touch it...Hug it and imagine how it would have been hindered of years back... And after your imagination has fully explored the place, feel the place once again...it will appear as a different place!

Trip to Hampi, Vijayanagar of Kali yuga and Kishkindha of Treta is amazing journey to India's rich past. Though remained in only ruins now, it tells a tale of man's infinite talent and power of creativity together with his capacity for senseless destruction.

Instead of giving my travel-log, with this post I primarily wanted to publish all the data I gathered while planning my trip, so that it comes handy if you are planning one!

What to see in and near Hampi

Place to Visit in Hampi:

The Hampi Bazaar, 35 yards wide and nearly 800 yards long was known to be a "very beautiful street with very beautiful houses".
30 minutes plus
The Virupaksha Temple rises majestically at the western end of the famous Hampi Bazaar. The temple has a 120 feet tall tower on its eastern entrance. (check closing times)
at least 1 ½ hours
Kondarama Temple
This is a functioning temple with religious importance. This is the place where Rama killed Vali and crowned Sugreeva,
Yentrodharaka Anjaneya temple
This is located behind but a bit uphill of the Kondarama Temple. Some steps and a paved rocky path would lead you to this temple. It would take about 15 minutes for you to reach from the Kondarama temple to Yentrodharaka Anjaneya temple
The temple contains the shrines of Shiva, Pampa and Bhuvaneswari.Parts of this temple are older than the Vijayanagar kingdom itself. The work of this style dates back to the 11th or 12th century.
(a)
Nearby is the 6.7m tall monolith of Ugra Narasimha. An inscription nearby states that it was hewn from a single boulder in 1528 during the reign of Krishnadeva Raya.
(b)
Badava Linga
(4) near kondaram temple
Achyutaraya Temple or Tiruvengalanatha Temple
Krishna Temple or Balakrishna Temple
This is one of the must see sites in Hampi.
This is one of the few temples with a lot of epic stories are carved on the walls of the tower and the temple.
Vithala Temple Complex : The most splendid monument of Hampi is undoubtedly the Vithala Temple Complex with its 56 musical pillars.
To the east of the hall is the famous Stone Chariot with stone wheels that actually revolve. In front of the shrine stands the great mantapa. Resting on a richly sculpted basement, its roof is supported by huge pillars of granite, about 15 feet in height, each consisting of a central pillar surrounded by detached shafts, all cut from one single rock. House of Victory - It was built when Krishnadeva Raya came back from his victorious expedition against the King of Orissa.
Westwards from the House of Victory, leading through two ruined gates, the path leads to the Hazara ramaswamy temple.
Kings Balance where kings were weighed against grain, gold or money which was then distributed to the poor, the Queen's Bath a swimming pool, 50 ft.long and 6 ft.deep, with its arched corridors, projecting balconies and lotus-shaped fountains that once sprouted perfumed water, the two-storeyed
Lotus Mahal : shaped like a lotus flower from top, this two-story structure has beautiful arc ways set in geometric regularity. It was an air-cooled summer palace of the queen.
Elephant Stables : This huge stable, a beautiful example of Hindu-Muslim style of architecture, housed about 11 elephants in separate compartments.
Mahanavami Dibba : The foundation of a lion story wooden structure from which the royalty viewed Hampi with pomp, colour and revelry during the Mahanadu festival. This platform has beautiful carvings.
Mustard Ganesh : This is a 9 feet tall single stone statue which is also known as Sasivikalu Ganesha.
Nobleman's Palace : This place was recently discovered and they suspect this was for aristocrats and high-ranking officials.

Rough list of places:

Day 1

Hampi bazaar
· Monolithic bull
· Achyutaraya Complex
· Matanga Hill
Day 2

· Virupaksha Temple
· Sasive Kalu Ganesha
· Balakrishna Temple
· Ugra Narasimha
· Badava Linga
· The Underground Temple
· Guard’s quarters
· Hazara Rama temple
· Elephent Stables
· Royal enclosure
· Mahanavami Dibba
· Mint
· Pushkarani or the Stepped Tank
· Aqueducts and Canals
· lotus mahal
· Queens Bath
· Saraswati Temple
· Octagonal bath
· Octagonal Water pavilion
· Bhima’s Gate
· Gejjala Mandapa
· Tungabhadra River
· Anegondi
· Vittala temple
· The Kings’ balance
· Sugriva's Cave

Places to visit in Badami

Banashankari temple

Cave Temples and South Fort: There are four elaborately carved cave temples and one natural Buddhist temple. You have to walk up about 200 steps to get to them, because they are partway up a cliff. To get here from the bus stand, turn right on Station Rd. When you reach the statue of Dr Ambedkar, you turn left. Admission for foreigners Rs 100. Guides start at Rs 75 for the caves and Rs 200 for entire area. Hours dawn to when it gets dark.

Cave 1, late 6th century, is dedicated to Lord Siva and has an excellent sculpture of Nataraja (dancing Siva) to the right of the entrance. Inside on the left is a panel of Harihara (half-Vishnu, half-Siva) and their consorts Lakshmi and Parvati. On the right is Ardhanariswara (Siva as half-man, half-woman). On the altar is a Siva-linga. This cave is about 15m (50 ft) up the hill.

Cave 2, late 6th century, is dedicated to Lord Vishnu. On the left is a sculpture of Varaha (boar incarnation of Vishnu), and on the right is Vamana (dwarf incarnation). On the ceiling is a carving of Lord Vishnu riding his bird carrier, Garuda.

Cave 3, 578 AD, has sculptures of Vishnu, Narasimha, Harihara, Trivikrama, and others. Some of the sculptures are about 3m (10 ft) high. It is the largest cave.

Cave 4 is a Jain cave and has a statue of seated Parswanath. There are carvings of the tirthankaras both standing and sitting.

Between Cave 2 and Cave 3 is a Buddhist temple located in a natural cave. It overlooks Agasthya Lake.
There is a stairway between Cave 2 and Cave 3 leading to the top of the hill and the South Fort. From there you can get a good view of Badami. East of the fort is a panel of Vishnu lying on the serpent Anantadeva (Adi Sesha). From here you can proceed east and descend to the lake.

Where to stay

Hotels in Badami

http://www.karnatakatourism.org/badami_where_stay.htm
http://www.karnatakaholidays.net/Html_Version/offices.htm

Ragsangam :
Badami fort :

Hotel Mookambika Deluxe Badami

Hotel Mookambika Deluxe Badami
Station Road, Opposite KSRTC Bus Stand,
Bagalkot - 587 201
Tel: 08357-220067/720637
Fax: 08357-720106
Email: mookambikabadami@sify.com
Tariff Range: Rs. 250/- to Rs. 950/-

Situated on the main road it was not too far from the caves site and also had a good restaurant inhouse as well as next door too.
Hot showers, attached bath and western style toilets, telephone, room service.
no reservation by phone
Room 3 tyeps
1344 A/c delux
850 non a/c delux - first floor
650 semi delux - ground floor

KSTDC Mayura Chalukya, Badami, Karnataka
Ramadurg Road
Badami
Karnataka - 587201
India

Karnataka Hotels Badami
Ramdurg Road,
BADAMI - 587 201
Tel: 08357-220046

Shri Laxmi Vilas Hotel
Tonga Stand, Station Road,
Bagalkot - 587 201
Tel: 08357-220077
Tariff: Rs. 100/-to Rs. 300/-

Double Room: 300 Rs
Hot water in morning: 6-9
Attached bathroom/toilets
can book by phone

Hotels in Hampi

http://www.karnatakatourism.org/hampi_where_stay.htm
http://www.hampi.in/map.htm

Gopi Guest House
Roof Restaurant, Hampi,
Hospet Taluk,
Bellary - 583 239
Tel: 08394-241695
Email: kirangopi2002@yahoo.com
Tariff Range: Rs. 600/- +Tax
Double Non A/c Room Rs 660 (http://www.mustseeindia.com/Hampi-hotels/budget-hotels-Hampi/Hampi-Gopi-Guest-House-990)

Padma Guest House
some really spacious rooms on the 1st floor with balconys from where you can overlook Hampi bazaar and temple.
The room prices go up or down depending on the season and it can vary from about 250 to 800 sometimes. I was lucky to pay just 250 for a double with attached bathroom and with an air cooler too. Mossie nets were there but I prefer to use the fan instead!!! None of the other places that we checked out there matched up to their standards of cleanliness or hospitality.

Padma Guest House
Near Bus Stand, Behind Govt. School,
Hampi, Bellary – 583 239
Tel: 08394-241330/31
Telephone 08394 241331
Tariff Range: Rs. 500/- to Rs. 1000/-
Double Non A/c Room Rs 880 (http://book.mustseeindia.com/hotels?city=Hampi&checkin=19%2F09%2F2009&checkout=29%2F9%2F2009&adult=2&children=0&rooms=1)

Food

There is a Dosa place just in front of main temple ... you will get awesome dosas there...

Name is "Shri Sangameshwar Restaurant", don't miss it.

mangoe tree restaurant : Its most famous restaurant in Hampi :)

By the banks of tungabhadra river
Mango Tree. One of the nicest, most relaxed restaurant settings you will ever come across. Set along side the banks of the river, you can lounge comfortably on the steps underneath the huge mango tree sipping some of the best lassis you will come across in India. They do a decent thali at lunch time and have a broad range of food on the menu. Its the perfect place to hideaway from the afternoon heat and zone out to the beautiful view.

Travel Information

Hospet is nearest railway station.

Hospet > Hampi Local by Bus : Rs10

Hospet > Hampi by Auto-rickshaw : Rs100

Hospet > Hampi by Auto-rickshaw (shared) : Rs 15 per head.

These shared taxies ply between Hampi & Hospet bus station via the Kadirampura village. It takes longer than the regular Autorickhaw ride as the driver stops very now and then to pick and drop passengers. But it is comparable with the time the local bus takes and cheaper than the regular Autoricskhaw hire (Rs 100 for Hampi>Hospet). Most of your co passengers would be the local villagers, sometimes with their livestock too. Not a bad way to hit Hampi with a bang.

Pune to Hospet

VRL, one of the big private companies, (their office is next to Nataraj hotel right between Swargate and Nehru Stadium) runs buses from Pune to Hubli-Dharwad. You can go to Badami or Hospet from there (main town near Hampi). KSRTC also runs lots of overnight buses to Dharwad. I'm not sure, they might even have a direct Hospet or Badami bus nowadays what with Hampi becoming big on the national and backpacker tourist map.
An alternative route is via Solapur-Bijapur-Bagalkot-Badami-Hospet-Hampi. MSRTC has buses from Pune-Bijapur via Solapur.

Happy traveling !!

Nationality ...

2010-04-07T06:55:00.000-07:00

Through Santosh's buzz I came across following post about one Zainab,a past Indian national, who was denied Indian citizenship when she wanted to return to India after her parting ways with her Pakistani husband.
http://indiansinpakistan.blogspot.com/2010/04/ill-call-you-when-i-get-lonely.html

I started thinking ...

Accepting X nationality means believing in X country's values and the nation. Having high respect + patriotism towards the country.
Personal circumstances may force someone to live in some other country for some finite period of time as a foreign national but when there is question of accepting host country's nationality factors which play important roles are more or less same as mentioned in first sentences.
As that is what it takes to be true citizen of a country than just to be someones spouse. (Generally it's believed that on family level view and values towards country are more or less the same and that might be the reason that you can get X country's citizenship if you marry national of the country and is resident in the country for some period)

Though giving up A country's nationality and becoming B country national does not necessarily mean person in question hate country A; BUT if A and B countries have radically different ideologies and are in conflict with each other then questions can certainly be raised.

If a foriegn national wants to be a Indian citizen, the person somehow should be able to prove fist point and should be resident in India for N years at least and complete other necessary requirements.
Again how easy should it be to change citizenship based on personal circumstances, is a question to ponder over.

I have full sympathy toward Zainab (lady in question), but above things just popped in my head while reading comments to the post.
I do think that Indian government could have considered her as political refugee and granted her stay; I would never support insensitivity and harassment.
But granting citizenship just based on emotional factors won't work, I guess even Indian government agrees with me. (http://www.mha.nic.in/citizenship/acquisition.htm)

-Nile

LSD

2010-03-22T12:22:00.000-07:00

LSD is an hallucinogenic drug that acts on the serotonin receptor. Which can include altered thinking processes, closed and open eye visuals, synaesthesia, a sense of time distortion, ego death and spiritual experiences, This is what wikipedia says about LSD.

LSD बघितल्यानंतर प्रेक्षकांवर असा काही effect होणे दिबाकर बनर्जी ला अपेक्षित आहे कि नाही देव आणि दिबाकर जाने, पण प्रत्येक प्रेक्षकावर काही न काही effect होईल हे मात्र नक्की.
LSD चा विषय ( it 's Love, Sex and धोखा) आणि त्याही पलीकडे बदलती lifestyle हे नव्या भारतीय समाजातील कळीचे मुद्दे. आत्ता तुम्ही अश्या विषयांवर सिनेमा काढून एकतर लोकप्रबोधन करू शकता (उदा. MNIK - केविलवाणा प्रयत्न) किंवा सत्य परिस्थिती दाखवून बोध देण्याचा प्रयत्न करू शकता (उदा स्वदेस ). LSD ने निवडलेला मार्ग निराळा आहे, तो तुम्हाला त्याच्या कथे मार्फत परिस्थिती सांगतो, त्यातून काय घ्यायचे हे मात्र तुमच्या वर सोडतो.

आपल्या कडे अश्या सिनेमांची allergy आहे. आम्हाला तुम्ही logical end वर पोहचवले नाही तर आम्ही डिरेक्टर ला शिव्या टाकतो, (मिथ्या बकवास movie रे! काहीही काढतात). अश्या काही reactions LSD ला सुद्धा मिळण्याची शक्यता आहे पण worry not , हिंदी सिनेमा ला आणि पर्यायाने प्रेक्षकांना बरे दिवस येतायत त्यामुळे मिथ्या LSD हे सिनेमे सुद्धा चालतील.

१९९९ ला The Blair Witch Project नवाचा एक सिनेमा hollywood मध्ये रिलीज झाला होता.
हि ३ तरुण filmakers ची कथा आहे. हे तिघेजन Burkittsville, Maryland जवळ "Black हिल्स" मध्ये एका रहस्यमय लोककथेवर आधारित documentry बनवण्यासाठी साठी म्हणून जातात आणि कधीच परत येत नाहीत परंतु त्यांच्या video आणि audio recordings एक वर्षानंतर सापडतात. हा सिनेमा म्हणजे त्या recordings !

हा सिनेमा आठवण्याचे कारण म्हणजे LSD ... LSD बनवताना दिबाकर बनर्जी च्या मनात कुठेतरी The Blair Witch Project ची concept नक्की असावी. Handy -Cam हे The Blair Witch Project मधील एक पात्र आहे तर LSD मध्ये तो एक observer आहे. observer / handy cameras वापरून शूटिंग करण्यामागे आणि अनोळखी चेहरे घेण्यामाग दिबाकर बनर्जीचे logic साधे सोप्पे आहे. सिनेमा life style बद्दल आहे आणि तो अधिक अधिक live वाटला पाहिजे. डिरेक्टर तुम्हाला स्टोरी सांगतोय असे वाटण्यापेक्षा तुम्ही त्या घटना स्वतः बघताय हि फिलिंग प्रेक्षकांना देणे ... हा त्याचा उद्देश आहे आणि तो बर्यापैकी सफल झालाय.

तीन वेगवेगळ्या कथा एकत्र गुंफणे सुद्धा छान जमलेय (युवा नंतर हे एक यशस्वी उदाहरण).
मी स्टोरी बद्दल जास्त बोलणार नाही ... कारण मला आता झोप येतेय !
परंतु bollywood मधील एक नवीन आणि छानपैकी जमलेला प्रयोग बघणार असाल तर LSD चुकवू नका !

आपण हे युद्ध जिंकलो की हरलो?

2008-11-29T02:29:00.000-08:00

पाकिस्तानच्या फक्त १०-१२ अतिरेक्यांसमोर आपण आपले वीसएक अधिकारी (पोलिस, सैनिक, कमांडो) गमावले, शेकडो नागरीक मृत्युमुखी पडले, अब्जावधींची संपत्तींची राखरांगोळी झाली। त्यामुळे ही लढाई संपल्यानंतर मोहिम फत्ते झाल्याचे बिगुल वाजवायचे की हे आपले अपयश समजायचे याचा पुन्हा एकदा विचार करायला हवा .

मुंबईत पाकिस्तानी दहशतवाद्यांनी केलेला हा हल्ला नव्हताच॥ ते होते एक भयानक युद्ध ! रणांगणावर कधीही जिंकू न शकले-या पाकिस्तानने कायमच हे असले भ्याड पर्याय निवडले आहेत। या युद्धात ताबा मिळवायला भारतीय लष्कराला आणि पोलिसांना जवळपास ५९ तास लढा द्यावा लागला. या वेळेत आपण कायकाय गमावले याचा विचार करता, आपण जिंकलो असे म्हणणे धाडसाचे ठरले. या युद्धाने अनेक प्रश्न पुन्हा उभे केले आहेत. मार्च १९९३मध्ये मुंबई बाँबस्फोटाच्या मालिकेने हादरली होती. नंतर लोकलमध्ये स्फोट घडवले गेले. बेस्ट प्रवासी बाँबस्फोटात बळी गेले. प्रत्येक वेळी आपण कोणत्या आघाडीवर कमी पडतो याची चर्चा झाली. पण यातून ठोस उत्तर शोधण्याचा मार्ग निघाला नाही. हे अपयशच अतिरेक्यांचे बळ वाढवत गेले आणि आज ही वेळ आपल्यावर ओढवली. आणि एकंदर आपली राज्यपद्धती आणि राज्यकर्ते यांच्याकडे बघता पुन्हा याहून भीषण काही घडणार नाही असा विश्वास बाळगणे कठीण आहे.

भारत हे सॉफ्ट टार्गेट आहे याची खात्री आपले शेजारी देश बाळगून आहेत। शाब्दिक निषेधापलिकडे येथील सत्ताधारी जात नाहीत याचा अनुभव आपण पाकिस्तानने वारंवार घेतला आहे. आणि हे फक्त काँग्रेसबद्दल बोलून चालणार नाही तर देशभक्तीचा मक्ता आपल्याकडे आहे असे मानणाऱ्या भाजपाचा अनुभवही आपल्याला काही वेगळा नाही. सहा वर्षांपूर्वी पाकिस्तानची मदत असणा-या अतिरेक्यांनी थेट संसदेवर हल्ला चढवला. तेव्हा अपेक्षा होती ती पाकिस्तानने पुन्हा असा आगाऊपणा करू नये असा कृतीने इशारा देण्याची. प्रत्यक्षात भाजप सरकारने पुन्हा तोंडाची वाफ दवडली. इतकेच नव्हे तर पाकिस्तानशी संबंध सुरळीत होण्याचे प्रयत्न केले. लाहोर रेल्वे सुरू केली.पाकिस्तानी नागरिक येथे होण्यातील अडचणी कमी केल्या. भाजपाचे तेव्हाचे परराष्ट्र मंत्री जसवंतसिंग यांनी महमद अझर मसूद याला विमानाने घेऊन गेले आणि त्याच्या अतिरेकी साथीदारांच्या हाती सोपवले. कारण त्यांनी, इंडियन एअरलाइन्सच्या विमानाचे अफगाणिस्तानमध्ये कंदहार येथे अपहरण केले होते. याहून या देशाचा अवमान कोणी केला नसेल. हेच जसवंतसिंग लष्करामध्ये अधिकारी होते हे लक्षात घ्यायला हवे. इतकेच नव्हे तर पाकिस्तानी कलाकार भारतात येऊन भरपूर कार्यक्रम करत आहेत. लक्षावधी रूपये कमावत आहेत. अदनान सामी तर भारताचा नागरिक झाला की काय असे वाटावे अशी स्थिती आहे. त्याच्याकडे पॅनकार्डही आहे. पण भारतीय कलाकारांना पाकिस्तानमध्ये मुक्तपणे आमंत्रण मिळत नाही. अर्थात त्या देशातील गोंधळ बघता, तेथे कोण जाईल हा प्रश्नच आहे. भारताच्या या धोरणात शहाणपणा आहे यात शंका नाही, कारण आमची इच्छा शेजाऱ्यांशी चांगले संबंध ठेवण्याची आहे, पण शेजारी नाठाळपणा करतो आहे असे ते जगाला दाखवत आहेत. या व्यूहरचनेमुळे पाकिस्तानला आंतरराष्ट्रीय पातळीवर एकाकी पाडता येतील अशी भारताला आशा होती. पण या धोरणाचा दुसरा भाग असा असायला हवा की पाकिस्तानला धडा शिकवण्याची आमची धमक आहे. पाकिस्तानवर घी देखा, लेकिन बडगा नही देखा अशी वेळ आपण आणायला हवी होती. पण पाकिस्तानला सरळ करण्याच्या नादात पाकिस्तानचे विघटन होईल, पाकिस्तान अतिरेक्यांच्या ताब्यात जाईल, या देशाकडे असली अण्वस्त्रे त्यांच्या हाती गेली तर भारतासह अनेक देशांना त्याचे परिणाम भोगावे लागतील वगैरे सांगितले गेले आणि भारत या दबावाला बळी पडला. यामुळे पाकिस्तानची मग्रुरी वाढत गेली. यात भर पडली ती पाकिस्तानला अमेरिकेने संरक्षण दिल्याची. भारताला शह देण्यासाठी आणि भारतीय उपखंडात पाय रोवण्यासाठी अमेरिकेने हे धोरण स्वीकारले, पण त्याचा फटका अमेरिकेला बसला आणि भारतालाही. मुळात पाकिस्तानचे धोरण भारतविरोधी असणार हे दोन्ही देश स्वतंत्र झाले तेव्हाच उघड झाले होते. स्वतंत्र झाल्यावर काश्मीरवर हल्ला करून पाकिस्तानने आपला उद्देश स्पष्ट केला होता. तेव्हापसून काश्मीर समस्या आपल्याला त्रास देते आहे. या निमित्ताने या समस्येचाही कायम सोक्षमोक्ष लावता येईल. मुख्य म्हणजे भारत हा शक्तीमान देश आहे हे जगाला कळेल. पण हे होणे कठीण आहे. कारण आपण या दृष्टिने विचारच करत नाही. अहिंसेचे तत्त्व आपण जास्तच अंगिकारले आहे. भगवतगीतेत, ठकासी व्हावे ठक हा उपदेश आपण विसरलो आहोत. धर्म, देश रक्षणासाठी प्रसंगी हाती शस्त्र घ्यावे असे भगवंतांनी म्हटले आहे. जे पाकिस्तानबाबत तेच आपण बांगलादेशबाबत धोरण अवलंबायला हवे आहे. बांगलादेशातून भारतात सतत लोंढे येत आहेत. आसामात तर काही वर्षांत बांगलादेशींचे बहुमत होईल, मग स्वतंत्र आसामची चळवळ सुरू होईल. मुंबईतील काही मतदारसंघातही बांगलादेशी आमदार, नगरसेवक ठरवतील असे चित्र आहे. या शिवाय या घुसखोरांमध्ये अतिरेकी नसतील याची खात्री कोण देणार? किंबहुना गेल्या काही वर्षांत देशभरात झालेले अतिरेकी हल्ले हे अशाच घुसखोरांच्या संगनमताने झाले. भारत सरकार असे बोटचेपेपणा दाखवते याचे प्रमुख कारण, या समस्येकडे सरकार हिंदु आणि मुसलमान या चष्यामूत बघते. संसदेवर झालेल्या हल्ल्यात अफझल गुरू याला सर्वोच्च न्यायालयाने फाशीची शिक्षा ठोठावली. पण केंद सरकार त्याची कार्यवाही करत नाही, कारण गुरू हा मुसलमान आहे आणि त्याला फाशी दिली तर मुसलमान समाज हिंसक प्रतिक्रिया देईल अशी भीती सरकारला वाटते. मुळात अशी भीती सरकार एका समाजाबाबत बाळगते हीच चिंताजनक बाब आहे. पाकिस्तानला धडा शिकवला तर येथील मुसलमान काय करतील अशी भीती सरकारला वाटते. पण यापूर्वी पाकिस्तानशी झालेल्या लढायांमध्ये हा समाज देशाबरोबर राहीला हे आपण लक्षात घ्यायला हवे. पाकिस्तानला अटकाव केला तर मुसलमान देशांत काय प्रतिक्रिया उमटेल अशीही शंका आपल्याला वाटते. खरे म्हणजे या देशांना भारताला सहजासहजी दुखावणे परवडणारे नाही. शिवाय प्रत्येक देशाला आपले हित सांभाळायचे असते. पाकिस्तानला कदाचित ते सहानुभूती दाखवतील. आणि पाकिस्तानला आपण सांभाळून घेत आहोत म्हणून येथील अतिरेकी कारवाया कमी झालेल्या नाहीत हेही विसरता येणार नाही. या कारवायांमध्ये पाकिस्तानचा थेट हात असतो याचेही सबळ पुरावे आपल्याकडे आहेत. या निमित्ताने लष्करातून कर्नल पदावरून निवृत्त झालेले अनील आठल्ये यांनी एक वेगळाच मुद्दा मांडला आहे. काश्मीरमध्ये परकीय घुसखोर मारले गेले त्यांच्यासाठी वेगळे दफनस्थळ आहे. त्यांना त्यांच्या देशांकडे सुपुर्द करायला हवे होते. आता या युद्धातही ठार झालेल्यांना सन्मानाने दफन केले जाईल. त्या ऐवजी त्यांचे मृतदेश पाकिस्तान सीमेवर ठेवावेत, पाकिस्तानने ते घेण्यास नकार दिल्यास त्यांची विल्हेवाट लावावी. पण त्यांचे सन्मानाने दफन करू नये. पर्यायाने त्यांना स्वर्गवासी होण्याचे पुण्य आपण काय द्यावे असा सवाल ते करतात. आपल्या सहिष्णुततेचा विपरित अर्थ आपल्या शत्रूंनी लावू नये हा मेसेज देण्याची गरज आहे. भारताने आज कणखरपणा दाखवायला हवा कारण सध्या जगभर वातावरण अतिरेकीविरोधी आहे. अमेरिकेसारखा बलाढय देण, सुपरपॉवर बनण्याचेे प्रयत्न करणारा चीन, युरोपातील बहुसंख्य देश, एव्हढेच नव्हे अनेक मुस्लीम देशही या अतिरेकी कारवायांनंी त्रस्त आहेत. त्यामुळे या लढयाला भारताला बराच पाठिंबा मिळेल हे नक्की. निदान निवडणूक जवळ आली असताना, राजकीय फायद्यासाठी तरी हे सरकार राजकीय इच्छाशक्ती दाखवेल अशी आशा आपण बाळगायला हरकत नाही.

मुळ लेख : महाराष्ट्र टाईम्स (http://maharashtratimes.indiatimes.com/articleshow/3772539.cms)

नको नको रे पावसा

2008-09-15T04:02:00.000-07:00

इंदिरा संतांची ही कविता
वाचून मला माझ्या लहानपणीच्या घराची आठवण झाली...

नको नको रे पावसा असा धिंगाणा अवेळी
घर माझे चंद्रमौळी आणि दारात सायली ॥

नको नाचू तडातडा असा कौलारावरून
तांबे, सतेली, पातेली आणू भांडी मी कुठून ॥

नको करू झोंबाझोंबी माझी नाजूक वेलण
नको टाकू फूलमाळ अशी मातीत लोटून ॥

आडदांडा नको येऊ झेपावत दारातून
माझं नेसूचं जुनेरं नको टाकू भिजवून ॥

किती सोसले मी तुझे माझे एवढे ऐक ना
वाटेवरी माझा सखा त्याला माघारी आण ना ॥

वेशीपुढे आठ कोस जा रे आडवा धावत
विजेबाई कडाडून मागे फिरव पांतस्थ ॥

आणि पावसा, राजसा, नीट आण सांभाळून
घाल कितीही धिंगाणा मग मुळी न बोलेन ॥

पितळ्याची लोटीवाटी तुझ्यासाठी मी मांडीन
माझ्या सख्याच्या डोळ्यांत तुझ्या विजेला पूजीन ॥
-- इंदिरा संत

Children of Heaven

2008-06-28T00:43:00.000-07:00

"Children of Heaven" ही मजीद मजीदी ची अतिशय सुंदर कलाकृती आहे. मला इतर ratings बद्दल कल्पना नाही पण मी बघितलेल्या चित्रपटांमधील सुंदर चित्रपट हा आहे. (फक्त विधानाच्या पुष्टिकरीता म्हणुन सांगतो: माझा बरासचा वेळ मी कंप्यूटरच्या आणि सिनेमाच्या पडद्यासमोरच घालवतो.) एका बहिण-भावाच्या छोट्याश्या जगात घडणारी ही कथा. हयात कुठे romance नाही, संघर्ष नाही, मारामारी नाही किंवा "सुंदर गाणी अणि तूफ़ान हाणामारी" सुद्धा नाही. तरीही हा चित्रपट तुम्हाला आवडतो कारण सहज सोप्पी आणि सुंदर कथा व कलाकारांचा जिवंत अभिनय. Amir Farrokh Hashemian(अली) आणि Bahare Seddiqi(झाहरा) या बालकलाकारानीं आपल्या अभिनयाने चित्रपटात जीव ओतलाय, नक्कीच तेवढेच श्रेय मजीद मजीदीचे देखिल आहे।

एक दिवस अली कडून झाहरा चे shoes हरवतात. खुप प्रयत्न करूनही ते काही सापडत नाहीत. वडील एवढे गरीब की आजारी बायकोच्या च्या उपचारासाठी ते कसबसे पैसे देतायत, shoes साठी पैसे कुठून देणार? अली झाहरा ला आई वडीलाना काही न सांगण्याची गळ घालतो... पण shoes चे काय? मग अली चे shoes दोघांनीही वापरायचे असे ठरते. आणि त्यांच्या समोर वेगवेगळ्या अडचणी उभ्या रहातात. झाहराचे अली ला उशीर होऊ नये म्हणुन शाळेतुन शक्य तितक्या लवकर पळत पळत अली कडे येणे. यातुनाही अली ला उशीर होउन शिक्षकांचे अलीला रागावाने. शिक्षकांची मुलांच्या अडचणी हताळण्याची कोडगी पद्धत सगळेच कसे अगदी आपल्या-कडील परिस्थितीशी मिळते-जुळते. या सगल्या अडचणींतही मुलांचा निरागसपना टिकून आहे हे वारंवार जाणवते. ह्या सगळ्यांतुन एक उपाय शेवटी अली ला सापडतो. एका marathon मध्ये तीसरे बक्षिस असते shoes. ते जिंकुन तो झाहरा ला तिचे shoes परत देण्याचे ठरवतो. पुढचे चित्रपटातच बघण्यात मजा आहे....marathon नंतरचा प्रसंग मजीद ने आपले सगळे कौशल्य वापरून चित्रित केलाय!

अतिशय योग्य जागी दिलेले संयत संगीत ही चित्रपटातील आणखी एक जमेची बाजू. बर्याचश्या आनंदी प्रसंगामध्ये रंग भरण्याचे काम संगीतकाराने चोख पार पाडलेले आहे. चित्रपट इरानी आहे परन्तु मला तो बघताना भाषेचा अडसर अज्जिबात जाणवला नाही. हा पहिला ईरानी चित्रपट जो "Best Foreign Language Film" या ऑस्कर अवार्ड साठी nominate झाला. त्यावेळचा ऑस्कर मात्र Life Is Beautiful ला मिळाला. तो सुद्धा तितकाच सुंदर चित्रपट!

children of Heaven सुंदर आहे याबद्दल कुठलीही शंका नाही. परन्तु जर तुम्हालाही त्यात तुमचे लहानपणी प्रसंग आठवले तर मात्र तो तुम्हाला तुमचाच वाटेल. तुमचे भाऊ-बहिण, छोटी छोटी भांडणे रुसवे फुगवे. आनंदाचे काही क्षण हे सगळे. ही सिनेमा तटस्थ पणे बघुन तुम्ही याचे कौतुक करू शकता किंवा अली आणि झाहरा बरोबर वहावत जाऊन तुम्ही त्यांचा आनंद आणि दू:ख शेयर करू शकता, choice तुमची आहे.
Children of Heaven

बाबांचा अभ्यास

2008-06-27T13:02:00.000-07:00

बाबांचा अभ्यास
बाबा लोक(म्हणजे वडील लोक... ते वाले बाबा लोक नाही) मुलांचा अभ्यास कसा घेतात?
----
"ग्रहणं म्हणजे काय बाबा?", मी म्हणालो; "ग्रहण म्हणजे... ह्म्म्म ग्रहण म्हणजे...", बाबा थोड़े विचारात पडल्यासारखे दिसले. "अरे ग्रहण म्हणजे तोंडाला काळे फासने! हूँ. परवाच में एक अग्रलेख लिहिलाय 'कांग्रेस च्या लोकप्रियतेला ग्रहण." "पण हे ग्रहण कसं होतं?". "कसं होतं म्हणजे? एवढं नाही माहिती? कमाल आहे बाबा...", बाबा खेकसलेच. मी फ़क्त मान डोलावली. तेवढ्यात स्वयंपाकघरातून चर्रर्र असा आवाज आला. बाबानी नाक वर ओढलं, "मध्या, आईने पीठलं केलय का रे आज?". मीही नाक वर करून जोरात वास घेतला. फुर्र करून "विचारून घेऊ का आईला?". "नको,नको नको विचारू नकोस." बाबा घाई घाईने म्हणाले. "उगीच आपली चौकशी केली रे...बाकि... हे... पीठलं असलं तर बरं होइल म्हणा." "तुम्हाला खुप आवडत पीठलं बाबा?" मी विचारले. "खुप" . "मला पण आवडतं!"-मी. "छान छान", बाबानांही समाधान वाटल्यासारखे दिसले. मग मी हळूच पुढे सरकलो, टेबलाजवळ गेलो. "मी थोड़े दाणे घेऊ का बाबा, यातले थोड़े?" "हाँ घे, पण थोड़े घे थोड़े मला ठेव." बशीत हात घालून मी शेंगादाणे उचलले आणि तोंडात टाकले. बाबांनीही थोड़े तोंडात टाकले. आम्ही दोघेही थोडावेळ तोंड हालवत गप्प बसून राहिलो. तोंड रिकामं झाल्यावर मग मी म्हंटले "सांगाना बाबा मग, हे ग्रहण कसं होतं?"... "वर्गात नाही का सांगितल तुला गुरुजींनी?" "शान्गितलं, पण नीट कळलं नाही मला.". "ह्याट च्या, तू तर असा रड्या आहेस, मध्या.". "पण सांगा नं", मी हट्ट्च धरला." "अरे ग्रहण sss", असं म्हणुन बाबांनी जे डोळे मिटले बराच वेळ ते उघडलेच नाहीत. मला तर वाटले बाबाना झोप लागली की काय. म्हणुन में पुन्हा त्याना हलवून जागे करण्याचा प्रयत्न केला. मग त्यानी पुन्हा ते डोळे उघडले. मी पुन्हा त्याना तो प्रश्न विच्याराल्यावर मग मात्र ते ज़रा त्रासलेलेच दिसले. मला म्हणाले, "अरे म्हणजे काय गम्मत आहे माहीत आहे का? ह्या सम्बन्धी ज़रा मतभेद आहेत."... "मतभेद? म्हणजे?", मी उत्सुकतेने विचारले. "आता मतभे S द म्हणजे..." बाबानी दोन्ही हात असे इकडे तिकडे फिरवून बराच वेळ मला काहीतरी सांगितले. पण मला एक अक्षरही समजले नाही. "बरं बरं, ते जाऊ दे आता. तुला पंचांग माहीत आहे का, पंचांग? मग झालं तर. अरे पंचंगामध्ये सगळी ग्रहण दिलेली असतात." "पण हे ग्रहण होतं कसं?"-मी "आता होतं कसं? हा काय प्रश्न आहे? अरे ग्रहणं ही होणारच! पंचंगावाल्यांनी सारख्या तारखा ठरवलेल्या असतात त्यादिवशी ग्रहण बरोबर होतं". बाबांनी मग आणखी मला काही माहिती सांगितली त्यावरून मला खूउप नविन द्यान मिळालं. त्यांच्या बोलान्यवारून मला कळलं की पंचांग वाले लोक असतात ते पहिल्यांदा ग्राहनाच्या तारीख ठरवून टाकतात. ते म्हणाले की अमुक अमुक दिवशी सूर्यग्रहणं बुवा, की सूर्य येतो आणि ग्रहण करून निघून जातो, सोप्प! त्यानीं चंद्रग्रहण म्हंटल की चंद्र येतो आणि ग्रहण करून निघून जातो. त्यात कद्ध्ही चुक होतं नाही. त्या दिवशी बरोबर सुर्याच्या अंगावर काळे पट्टे दिसतात. लोक इकडे "दे दान सुते गिर्हान", असे म्हनू लागले की तिकडे ग्रहण खलास. पूर्वी राहू केतु त्यानां गिल्तात अशी समजूत होती. पण आता नविन द्यानामुळे ते खोट ठरले. आता पंचांग वालेच त्याना गिळतात असं सिद्ध झालेल आहे. एवढी माहिती सांगितल्यावर बाबा घाई घाईत म्हणाले, "हम्म पुरे आता पूरे, समजल ना? ती फेकून दिलेली पुस्तके इकडे आण." मी आश्चर्याने म्हणालो, "आता काय करायच पुस्तक बाबा? मला समजल छान. आणि पुस्तकात काहीतरी भलतच दिलय बाबा." "अस बघू बघू तर काय दिलय ते?" मी पुस्तक उचलून बाबांजवळ दिले, बाबांनी त्यातली पानं चाळली. पुन्हा काहीतरी वाचाल. ज़रा त्यांचा चेहरा पुन्हा ज़रा उतरला अस मला वाटल. मी काही विच्यारायच्या आताच ते म्हणाले, "मध्या, ही सगळी माहिती तुला अत्ता सांगितली ती तुला लक्ष्यात राहिली?" "होsss." "मग सांग बघू." मी थोडसं काहीतरी सांगितल पण थोडसं काय काय आठवेना, आजिबात काही आठवेना. आत्ता बाबा रागावनार अशी मला भीती वाटली. पण त्यांचा चेहरा ज़रा हसतमुख झाला. "हा हा, विसरलास ना? काय हट लेका तुझी. जाउदे. आता मी पुस्ताकातलाच वाचून दाखवतो थोड निराळं आहे पण तेच लक्ष्यात ठेव." एवढं सांगुन बाबा मला पुस्तकातला धडा वाचून दाखवू लागले. बशितल्या दाण्याकडे लक्ष्य ठेवत मी ते ऐकत राहिलो...
-----
द. मा. मिरासदारांची कथा "बाबांचा अभ्यास" चा हा काही भाग. मला खुप आवडली. आमच्या बाबानां हां आनंद आम्ही फारसा देउच शकलो नाही. हॉस्टल ला आलो आणि ती जबाबदारी रेक्टर वर आली. त्यानिही ती छड़ी अणि शिस्ती ने इमाने इतबारे पार पाडली(आणि आमची मस्तच लागली.) असो. मिरासदारांच्या तक्रार, आमंत्रण ह्या कथाही वाचन्या सारख्या आहेत. बर्याचश्या "मिरासदारी" मध्ये आहेत.
द मा मिरासदार ग्रामीण बाजाच्या कथा छान लिहित. तितक्याच खुमासदार ग्रामीण कथा लिहिणारे दुसरे लेखक शंकर पाटिल. त्यांच्या कथांबद्दल नंतर कधी तरी.

गुलजारची गाणी : कल्पनेच्या भरा-यांकडून वास्तवतेच्या पाय-यापर्यंत

2008-04-30T22:15:00.000-07:00

{ महाराष्ट्र टाइम्स वरील गुलजार च्या गाण्याबद्दलच्या लेखा मधील काही भाग थोडक्यात }

'मुझको कोई अपना दे जा
मुझको कोई सपना दे जा
हल्का फुल्का शबनमी
रेशम से भी रेशमी...
''सदमा' सिनेमातल्या गाण्यातल्या या ओळी। एखादं मोरपीस गालावरून फिरावं इतक्या हळुवारपणे हे शब्द आपल्या मनाला मोहरून टाकतात. गुलजारच्या अशा मुलायम शब्दांबाबत बोलण्यासाठीही आपल्याकडेच शब्द शिल्लक राहत नाहीत.

गुलजार म्हटलं की कानात अनेक गाणी रूंजी घालू लागतात। एरवी फिल्मी गाणी आपल्याला पटकन आठवत नाही. पण 'थोडीसी बेवफाई'मधलं राजेश खन्नावर चित्रित झालेलं 'हजार राहे मूड के देखी, कही पे कोई सदा न आई...' हे गाणं एकदा रेडिओवर ऐकलं आणि प्रश्न पडला... इतक्या वर्षांनंतरही इतकं ताजं का वाटतं? काही उलगडाच होईना. मग कधीतरी या गाण्याचे गीतकार गुलजार असल्याचं ऐकलं आणि या ताजेपणाचं रहस्य लक्षात आलं. गाणं कधीही जुनं वाटणार नाही, असे हुकमी शब्द वापरण्याचं सामर्थ्य गुलजारकडे आहे. आजच्या संदर्भात बोलायचं झालं तर 'आंखे भी कमाल करती है पर्सनल से सवाल करती है...'असं गुलजार सहज लिहून जातो. त्यातला 'पर्सनल से सवाल' आपल्याला खटकतही नाही. आपल्या रोजच्या बोलण्याच्या भाषेत अशा अनेक शब्दांचा वापर सहज करत असतो. त्यामुळेच अशी रचना शब्दही आपल्याला परकी न वाटता आपलीच वाटू लागते.

हिंदी सिनेमातल्या गीतकारांच्या गर्दीत गुलजार नेहमीच वेगळा वाटतो। त्याच्या गाण्यातले शब्द, प्रतिमा, उपमा कधीही परग्रहावरच्या वाटल्या नाही. प्रत्यक्षात त्याच्या गाण्यातल्या अनेक प्रतिमा या खरं तर आपल्या कल्पनेपलीकडच्या...आवाक्यापलीकडच्या. पण त्या इतक्या सहजतेने वापरलेल्या असतात की आपण नकळत हळवं होऊन जातो. 'एकसो सोला चांद की राते...' असं म्हणत गुलजार उपमांच्या आकाशात नेतो आणि मग अचानकपणे त्याच्या पुढच्या 'और तुम्हारे कांधे का तील' या शब्दांतून तो आपल्याला उपमांच्या आकाशातून अलगद जमिनीवर आणून सोडतो. वास्तव आणि कल्पनेच्या जगात गुलजार अतिशय सहजतेने वावरतो. पण आपण मात्र कधी त्याच्या वास्तवात जमिनीवर वावरतो, तर कधी त्याच्या रोमँटिझम'च्या आकाशात फिरू लागतो... अशा दोन्ही ठिकाणी आपल्याला गुंतवून ठेवण्याची, बंदिस्त करण्याची ताकद केवळ गुलजारमध्येच आहे.

सिनेमासाठी गाणी लिहणारा म्हटलं की तो शायर राहत नाही। हव्या त्या चालीवर शब्द बांधून देणारा गीतकार ठरतो. जेव्हा सिनेमाला चांगली पटकथा, मेलोडिअस संगीत असायचं, अशा वेळी गुलजारच्या शब्दाला वेगळीच चमक यायची. 'आंधी'मधलं 'इस मोड से जाते है कुछ सुस्त कदम रस्ते...' किंवा 'मौसम'मधलं 'दिल ढुंढता है फिर वोही, फुरसत के रात दिन...' ऐकताना हे फिल्मी गीत आहे, असं म्हणण्याचा कोणी मूर्खपणा करणार नाही.

सिनेमात रूळलेली माणसं सिनेमाशिवाय कशाचा विचार करत नाही। त्यांच्या माणूस म्हणून सिनेमाखेरीज कोणत्याच संवदेना शिल्लक राहत नाहीत. पण गुलजार कवी म्हणून संवेदनशील आहे, तसाच तो पटकथा लेखक, संवादलेखक म्हणूनही आहे. 'साथिया' सिनेमातल्या एका गाण्यात, 'दोस्तो से झुठीमुठी दुसरो का नाम लेके तेरी मेरी बाते करना' किंवा 'सत्या' सिनेमात 'सारा दिन रस्ते पे खाली रिक्षेसा पिछेपिछे चलता है' इतकं वास्तववादी लिहतो. पण याच सिनेमातल्या 'बादलों से काट काट के कागजो पे नाम जोडना' असं लिहून गुलजार एकदम स्वप्नाळू उपमा देऊन जातो. किंवा अनेकदा आपण कधी त्यांनी वापरलेल्या उपमांनी थक्क होतो. तरी 'गीला पानी', 'कांच के खाब', 'कोहनी के बल पे चलता चांद' अशा उपमा सहजपणे त्याच्या फिल्मी गाण्यात येऊन जातात.

'दिलसे रे' गाणं ए। आर. रहमान आणि शाहरूख खानचं. या दोघांच्या तरुणाईत गुलजारचे शब्दही तितक्याच ताकदीने तरुण झाले होते. 'चल, छय्या छय्या' म्हणताना आपण नकळत कधी ताल धरतो ते कळत नाही. पण 'ऐ अजनबी, तू भी कभी आवाज दे कहीं से...' म्हणताना त्यातला शायर अजूनही कायम आहे, हे सांगून जातो. 'घर' या सिनेमासाठी गुलजारने एकाहून एक सरस गाणी लिहिली. 'कांच के खाब है, आंखो में चुभ जायेंगे', असं लिहणारा गुलजार 'बोतल से एक रात चली है, खाब उडाके रात चली है', असंही म्हणतो. त्यामुळेच तो अजब रसायन असल्याची खात्री पटून जाते.

गुलजार काळाप्रमाणे, नव्या पिढीप्रमाणे बदललाय। पण त्याच्या जुन्या कवितांमधला, गाण्यांमधला फ्रेशनेस मात्र अजिबात कमी झालेला नाही. म्हणूनच तर तो आजच्या पिढीला जितका आपला वाटतो, तितकाच आधीच्या पिढ्यांनाही. मग ती पिढी ग्रामीण भागातली असो वा शहरी॥!

{ मूळ लेख बघण्यासाठी इथे click करा महाराष्ट्र टाइम्स }

वनवास

2008-04-26T04:47:00.000-07:00

"वनवास" हे नाव वाचल्यावर मला वाटले की हे पुस्तक थोडे गंभीर स्वरुपाचे असेल... मी बस मध्येच ते वाचायला घेतले आणि माझे मलाच आठवत नाही की पुस्तक वाचतानां मी कितीदा मोठया मोठयाने हसलो आणि ... खरे सांगायचे तर ... काही वेळा रडलो देखील...

काही कथासंग्रह विनोदी असतात तर काही गंभीर; हा मला माझा वाटला! प्रकाश नारायण संतानीं, वनवास चे लेखक, कुठलाही आव न आणता लम्पन ची कथा त्याच्याच शब्दांत कागदावर उतरवलीय. एका शाळकरी मुलाचे सुन्दर जग... त्याचे आयुष्य, ते वातावरण; वाचता-वाचता आपणही लम्पन बरोबर त्याच्या गावात पोहचतो, मग सुमीमध्ये आपल्याला आपल्या बालपणाची हरवलेली मैत्रिण सापडते, गुन्डीमठ रस्ता आपल्या गावातल्या गल्ली सारखा वाटतो आणि आईची खुप खुप आठवण येते...मन दूर भुतकाळात जुन्या दिवसांच्या गावी जाते, तुम्हाला आठवतात शाळेतल्या गमती, तुमच्या शेजारी बसणारे मित्र...तुमच्यावर रागावणारे तुमचे आज्जी आजोबा, आईच्या हातचा मार, तुम्ही लटके रागावुन घरातून रुसून गावातील मंदिरात गेले होते तो प्रसंग, मग आईने तुमची काढलेली समजूत, त्या उन्हाळ्याच्या सुट्ट्या, सुरपारम्ब्या... आणि बरेच काही! आणि यामुळेच तुम्हाला हा कथासंग्रह तुमचा वाटतो।

हा लम्पन त्याच्या आज्जी आजोबांकडे राहतो. तो तिथेच शाळेत जातो. कर्नाटकातील कुठलेशे हे सुंदर गाव तिथे एक तळे आहे, मारुतीचे मन्दिर आहे, गावाबाहेर छान छान शेतं आहेत... लम्पन चे आजोबा अणि लम्पन ची खास मैत्री आहे ते त्याच्यावर फारसे रागावत वगैरे नाहीत... आज्जी मात्र थोsssडी म्याड आहे कारण ती कधी रागावते अणि कधी माया करते. सूमीचे आजोबा मात्र खुप खाष्ट आहेत, कारण भूगोल त्यांचा आवडता विषय आहे आणि लम्पनने एकोनिसशे सत्ताविस वेळा वाचुनही तो त्याच्या लक्षात राहत नाही. लम्पंची आई-बाबा त्याची म्याड बहिण मनी आणि बिट्ट्या त्याला कधी कधी भेटायला येतात... ते दिवस मात्र तो जपून ठेवतो।

ह्या लम्पनच्या गोष्टी "एकदा नाही दोनदा नाही अठावीसशे तीस वेळा जरी म्याड सारख्या वाचाल्या" तरी ताज्याच वाटतील. सुमीला बघितल्यावर त्याचे पाण्यात खोल गेल्यासारखे वाटने, तिने काही विचारल्यावर, आजी काचेचे भांडे जेंव्हा जपून घेउन जायला सांगते तेंव्हा सारखी पोटात गडबड होणे. सगळेच अप्रतिम आहे. त्याच्या पौगंडावस्थेतील भावविश्वाचे इतके छान चित्रण करण्यासाठी मनही तेवढेच लहान मुलाचे असावे लागते. वनवास वाचल्यावर वनवास हाही खर्या अर्थाने आनंदवासच असतो हे प्रकाश नारायण संतांचे मत तुम्हालाही पटते. हे पुस्तक तुम्हाला नक्की आवडेल.

( वनवास लेखक: प्रकाश नारायण संत प्रकाशन: मौज )

-nile

निबंद - पावूस!

2008-04-24T08:25:00.000-07:00

मला आलेल्यी एक फोरवर्ड मेल ... हा सुद्धा एक निबंधच आहे ... पावसावर

मुळ लेखाचा उगम मला नुकताचा मिळाला http://rahulphatak.blogspot.com/2007/05/blog-post_24.html

Big Brother

2008-04-20T23:53:00.000-07:00

आपण उगीच Hollywood च्या Matrix etc. आणि इतर साउथ इंडियन सिनेमाना नावे ठेवतो... हे लोक अतर्क्य काहीतरी दाखवतात म्हणुन... बॉलीवुड तर तयांचा पलीकडे पोहचलेले आहे ... हे बघा

निबंध :- माझा आवडता पक्षी

2008-04-11T09:54:00.000-07:00

ज्या कुणीही हा निबंध लिहिलाय ... दाद द्यावी लागेल! एकदम मस्त!

निबंध :- माझा आवडता पक्षी : कोंबडी मला सगळेच प्राणी आवडतात. प्राणी खुप चविष्ट लागतात. कोंबडी विशेषतः अधिक चविष्ट असल्याने माझ आवडता पक्षी आहे. कोंबडीपासुन वेगवेगळे पदार्थ बनवता येतात. मला बनवता येत नाहीत पण खाता येतात. कोंबडी शाकाहारी असते. त्यामुळे मला तिचा आदर वाटतो. गांधीजी सुध्धा शाकाहारी होते म्हणुन मला त्यांचा सुध्धा आदर वाटतो. कोंबडीला ताप येतो. ताप आल्यावर माणसे पाणी उकळवून पितात. पण ताप आलेली कोंबडी चांगली उकळवून न घेता खाल्ली तर तो ताप माणसाला होऊन त्याच्यामुळे होणारा ताप कायमचा जाऊ शकतो. याच तापाला "बर्ड फ्यु" का असेच काहीतरी नाव इंग्रजी नाव आहे. मला गणित व इंग्रजी येत नसल्याने मला शाळेत खुप ताप होतो. कोंबडीला दगड मारल्यावर ती पकाक असा आवाज काढते. मला तो खूप आवडतो. नाना पाटेकरचा पक पक पकाक असा सिनेमा आहे. भरत जाधवचा पण जत्रा नावाचा कोंबडीवर सिनेमा आहे. तो मात्र अतिशय वाईट होता. सिनेमा बघणे वाईट असते असे मोठी माणसे सांगतात पण मला सिनेमा पाहणे आवडते

वळू

2008-03-27T03:13:00.000-07:00

वळू नक्कीच बघण्यासारखा आहे... नोटिस करण्यासारखी बाब आहे वळू चा background score आनि cinematography. सुंदर गाव म्हणजे लांबच्या लांब पसरलेली हिरवीगार शेते किंवा वनराई हा आपला सर्वसधारण समज (Plz refer to Yash Chopra movies). वळू मध्ये रखरखीत माळराने सुद्धा अगदी सुंदर दिसतात.
गावाकडील खुप बारीक़ सारिक गोष्टीँचे व्यवस्थित चित्रण ही एक जमेची बाजु ... e.g. आबा बरोबर असणार्या एका कार्यकर्त्याचा T-Shirt ... जसे गावात गणपति मंडळातील कार्यकर्ते वापरतात , त्या टी-शर्ट च्या मागील बाजुस मोट्ठ्या अक्षरात लिहिलेले आहे “कुसवडे”!... आणि बरेच काही.

आणि हो सतीश तारे बर्याच दिवासानंतर मोठ्या आणि बरया भूमिकेत दिसला ! गिरीश कुलकर्णी ज्याने "जिवन्या" चा रोल केलाय ... एकदम अफलातून !! त्याच्या अभिनायत खुप सहजपणा आहे. अतुल कुलकर्णी आणि मोहन आगाशे यांनी सिनेमा मध्ये धमाल केलीय...

वळू चे पात्र मात्र तितकेसे उठावादार वाटत नाही .. आणि त्याची दहशत ही वाटत नाही ... वळू त्यामुळेच फारसा frame मध्ये दाखवला नसावा आणि त्याने केलेल्या विध्वंसाचेही फ़क्त अवशेषच दाखवले आहेत. प्रत्यक्ष वळू फरसे काही करताना दखाविलेला नाही.

Dialogue of the movie "प्रत्येक पिक्चरला हीरो पहिजेच !" इती संगी

तर कहानिचा भावार्थ आहे की ... हा सिनेमा जरुर बघा ...

असे वाटते आज-काल...

2008-03-18T10:45:00.000-07:00

संदीपची नवीन कविता - असे वाटते आज-काल...

उत्कट-बित्कट होऊ नये, भांडू नये, तंडू नये॥
असे वाटते आज-काल, नवे काही मांडू नये ॥ धृ ॥

नको कुठला नवा भार, जुनेच गुंते शिल्लक फार॥
सूर गाठ-नीर गाठ, राहून द्याव्यात, ओढू नये...
असे वाटते आज-काल, नवे काही मांडू नये ॥ १ ॥

असे वाटते बसून घ्यावे, उरले श्वास मोजत रहावे॥
जन्मा-बिन्मा आलो त्याचे, पांग सुद्धा फेडू नये...
असे वाटते आज-काल, नवे काही मांडू नये ॥ २ ॥

शिंकांसारखे सोपस्कार, मला झालीये गर्दी फार॥
असल्या गळक्या जगण्यासाठी, रूमालसुद्धा काढू नये...
असे वाटते आज-काल, नवे काही मांडू नये ॥ ३ ॥

कुठे कधी रमला जीव, खरंच फार दमला जीव॥
वजन, ज्ञान, ओळख, पित्त काही-काही वाढू नये...
असे वाटते आज-काल, नवे काही मांडू नये ॥ ४ ॥

आधी उत्सुक्‍तांचा जीव, त्याला बांधून घ्यावी शीव॥
घर दार उबवत रहावे फक्‍त, डबके सोडून हिंडू नये...
असे वाटते आज-काल, नवे काही मांडू नये ॥ ५ ॥

स्वतःलाच घालत धाक, कुरकूर रेटत ठवलं चाक॥
खेचत ठेवले अजून गाडे, आता फार ओढू नये...
असे वाटते आज-काल, नवे काही मांडू नये ॥ ६ ॥

कसले प्रहर, कसला काळ, मनात कायम संध्याकाळ॥
तिच्या कुशीत मांडली कविता, तेवढी मात्र मोडू नये...
असे वाटते आज-काल, नवे काही मांडू नये ॥ ७ ॥

--- संदीप खरे

हृदय फेकले तुझ्या दिशेने ... तिचीही कविता

2008-03-14T02:04:00.000-07:00

हृदय फेकले तुझ्या दिशेने... या संदीपच्या कवितेत त्याचे म्हणने तर आपण ऐकले, परन्तु या कहाणी मधील दुसरया पात्रला बोलांयाची संधि देतायत मानसी .... मानसीच्या शब्दात

he guys...sandeep is always gr8.....i don want to challenge him ...but every coin has 2 sides...त्याची कविता वाचताना त्या मुलीला काय वाटले असेल?... असे वाटले आणि काही ओळी सुचल्या......i hope all of u will take it sportively......................

पोलादी मन माझे आणिक
काच स्वतःला म्हणवुन घेशी
सम्पवून स्वतःला होशी मोठा ...
मज फ़ुटण्याची मुभाच नाही

क्षणात झाला चुरा तुझा,
अन गफ़लत माझी जगास दिसली
तुला न लागो बोल म्हणुन रे
एकसन्ध मी दुनियेपुढय्ती.....

त्या काचान्ची नक्शी रेखुन
डाव मान्डुनी बसले आहे
घायाळ जरी केलेस तरिही
साज तुझा मी ल्याले आहे

खळ्कन् खण्कन् सादांमध्ये
राहीलास तू खोळंबुन राजा
चरे जिव्हारी उठता येथे
सुटे जन्म ना मरणवेदना

अशी कशी संपेल कहाणी
आठव जेव्हा तुझा सभोती
तू स्वर्गीचा मानकरी ,मी
झळ नजरांची सोसत आहे

गंजण्यात मज असे सौख्य अन्
ऐक सख्या कारण
त्याचेहीपथिक सदा जरि दुनियेसम
मीतुझ्याविना कधि खुलले नाहि
तुझ्याविना झगमगले नाही

---------मानसी
(Thanks मानसी...
-Nile )

हृदय फेकले तुझ्या दिशेने

2008-03-13T05:30:00.000-07:00

संदीपची नवीन कविता - हृदय फेकले तुझ्या दिशेने
साधारणपणे ऑक्टोबर २००७ मध्ये संदीपनी लंडनमध्ये लिहिलेली ही कविता आहे :-
हृदय फेकले तुझ्या दिशेने
झेलाया तू गेलीस पटकन्‌
गफलत झाली परि क्षणांची
पडता खाली फुटले खळ्‌कन्‌

हृदय फेकले तूही जेंव्हा
सुटले तेही,पडलेही पण
तुटले नाही-फुटले नाही
नाद निघाला केवळ खण्‌कन्‌

गोष्ट येवढी इथेच थांबे
अशा गोष्टींना नसतो नंतर
खळ्‌कन्‌ आणि खण्‌कन्‌ यांतील
कधी कुठे का मिटले अंतर

मन पोलादी नकोच तुजसम
असो असूदे काच जरीही
फुटून जाते क्षणी परंतु
गंजायाची भीती नाही
--- संदीप खरे.

Happy Valentine's Day

2008-02-14T11:45:00.000-08:00

I thought this Valentine's day would be no different ... just another day for me. But it was ... watching DDLJ on Valentine's is just amazing!!
Movie really makes you fall in love with SRK, with Kajol, with beauty... with LOVE!

So romantic emotions with SRK and Kajol's acting, u don't demand more. Aditya Chopra has crafted every frame so beautifully. I was feeling like "Haven is nothing but love all around you!"
As it says ... this Valentines Day "Come fall in Love!"

डायरी ...

2008-02-03T10:51:00.000-08:00

एक माझी कविता(परत एकदा :) )....

सहज बसले की ओळ सुचू लागते
पोटाताले ओठी यायला अन
हाताची पेनाशी गाठ पडायला एकाच वेळ जुळते

दोन ओळी लिहिता लिहिता
दोळ्यान्समोर गतकाळाची
पाने भरभर उलगडु लागतात

विचारांची आफाट रेती
मुठीत काही येत नाही
लिहू लिहू म्हणता म्हणता, एखादे पानही चितारून होत नाही !

एक तिची, एक त्याची, कुठली कालची तर कुठली आजची
अश्या अर्ध्या-एक डझन ओळी जुळतात
कुठेतरी दडून लपून राहिलेल्या सावल्या मग मात्र मला छळतात

दिवस-उजेडी झोपलेल्या वटवाघळांची
आताच फडफड सुरु होते
खोलवरच्या जखमांची खपली निघते, रुधिरासवानां वाट मिळते

कधीच exit घेतलेल्या पात्रांची पुन्हा एकदा entry होते
माज्या सोबतीला फक्त सुनाट प्रेक्षागर उरते...

नकोच आता अगदी असह्य, मन स्वतहशिच म्हणते
पाने फिकट, जुनाट अशी डायरी कुठुन्शी हाती लागते

पानेच फिकट झालेली, सन्दर्भ अजूनही ठाशीव असतात
अश्रुंचे वजन झेलायला मात्र तीच समर्थ असतात...

-Nile

चादंण्यां ...

2008-02-03T10:46:00.000-08:00

तुला कधी जाणवलय? चादंण्यांचा प्रकाश शुभ्र पाढंरा असतो ते? जरा आठव, तू शेवटचे कधी बघितले होते रात्रीचे सावळे आकाश? सूर्य जर सत्य असेल चिरंतन असेल तर चादंण्यां सुख आहेत, अल्हदादायी शीतल आहेत. पहतेची गोड स्वप्ने आहेत... हवी-हविशी वाटणारी !! चादंण्यां तुला कुणाची आठवण करून देतात? दूर दूर गेलेल्या आपल्याच मित्रांची, स्वकियांची... पत्राच्या शेवटी "फ़क्त तुझाच" असे लिहिनारया एखाद्याची? अगणित चादंण्यां असोत पण प्रत्येक असते वेगवेगळी... एकदा का त्यांची अणि आपली ओळख जमली, सवय झाली त्यांच्या सहवासाची, की चादंण्यांशिवाय आकाश ही कल्पनाही करवत नाही. एखादी चादंणी थोडी जास्त चमचमते, दूसरी लुकलुकते ... पण त्यांच्याकडून आलेली वारयाची एक झुलुक ... तेवढेच प्रेम, शीतलता घेउन आलेली असते. दूर कुठे तरी चमचमनारया चादंण्यां माला आठवण करून देतात माझ्या मागे राहून गेलेल्या आयुष्याची.... जगाने जगण्याच्या बदल्यात ठेउन घेतलेल्या माझ्या काही क्षणांची... तिथे मागे जाणे भलेहि शक्य नसेल आता... पण माझ्या मागे वळुन बघण्याला ते थांबवू शकेल काय? जेंव्हा मी परत एकदा त्या क्षणांकडे बघतो, मला खुप छान वाटते अगदी चादंण्यां कडे बघताना वाटते तसेच !

-Nile

नास्तिक ...

2008-02-01T13:05:00.000-08:00

by- Sandeep

किती झाले ...

2008-02-01T12:58:00.000-08:00

kavi- Sandeep Khare

म्हणालो नाही ...

2008-02-01T12:49:00.000-08:00

कवि - संदीप खरे

संदीप खरे...

2008-02-01T11:32:00.000-08:00

Sandeep Khare (सन्दिप खरे) (born May 13) is a distinguished Marathi poet, songwriter and singer best known for his albums Diwas ase ki (दिवस असे कि) and Ayushyawar Bolu Kahi (आयुश्यावर बोलु काहि). He has published many song albums along with Salil Kulkarni and also poetry books on his own. The Sandeep-Saleel duo shot to fame for their Ayushyawar Bolu Kahi live stage shows which continue to be sold out at every venue.

हे संदीप चे formal introduction. पण संदीप ची खरी ओळख म्हणजे त्याची कविता. ज्याने ज्याने संदीप ची कविता ऐकली तो संदीप ला ओळखतो. त्याची कविता सगळयांसाठी असते. ती त्याला भावते, तिला आवडते. ती कधी प्रियाकराला हवाहवासा पाउस बनुन येते तर कधी कधी संध्याकाळची कातरवेळ बनुन उम्बराठ्यावर रेंगालाते, तिचिच एक कविता बनते ... "नसतेस घरी तू जेंव्हा ...". संदीप च्या कविता कुठल्या एका वयोगटासाठी नाही ती सगाल्यान्साठी आहे. बडबड गीतां पासून ते अत्मचिंतान्पर गीतां पर्यंत अणि विरह पासून मिलाना पर्यंत त्यात संग्ल्यान्साठी एक कविता आहे. .... बरेच तेल ओतुन झाले ... मुद्द्याचे बोलतो.
तर मी इथे संदीप चाय आपण फारश्या न ऐकलेल्या कविता टाकण्याचा प्रयत्न करणार आहे.... सुरु करुया ....

-Nile

Butterfly effect

2008-01-28T08:51:00.000-08:00

In simple words term means "A flap of butterfly wings can create tiny changes in atmosphere that can ultimately cause unpredictable events such as can cause a tornado to appear (or prevent a tornado from appearing)." Theoretically we can put it as "Small change in initial conditions may produce large variations in long terms".

Here I want to put how this theory can be applied in our day today lives.
In his famous Stanford Commencement Speech Steve Jobs talks about "connecting dots looking backward". Had he not dropped out of college and not attended calligraphy classes, we wouldn't have noticed those fine calligraphy fonts in Mac(and ultimately in Windows, as he says!). A small decision in Steve's life results in major change in software industry. If we all try to peep in our past lives and try to connect the dots, try to understand meaning of small small things in past, steps we have taken and effect of those in our current lifetime. You may notice that it were small things only that have mattered most.

A German movie "Run Lola Run"(Lola Rennt) has beautifully depicted "Butterfly Effect". It's a movie about 20 minutes in life of a girl called Lola. Some almost sub-conscious actions of her leads to large changes in her life as well as other people around her. As a example, while running Lola meets a guy on bicycle, who offers her the bicycle, which is apparently stolen or something of that sort. In one sequence she scolds him, which leads in the guy crashing onto someone and then being beggar on street in his later life. In other sequence she herself crosses the guy, Lola apologises and it turns out that the guy sales his bicycle to other character in movie. But effects of previous sequence are undone.
There is another movie "Butterfly effect". It's loosely based on same theory. But it primarily focuses on effects of events on lead characters in the movie, there are no changes in surrounding environment.

Ohhk, enough for today :) .... Just remember, small things count!

-Nile

Juno ...

2008-01-26T04:26:00.000-08:00

I still remember those times when Gladiator and Cast away were competing for Oscars, or Lagaan has made it's entry into Oscars for "Best foreign film" category. The Oscars had generated lot of heat here in India., at least among ppl like us (college going and movie watching community p:). This years Oscars ... I didn't even knew the nomination till recently. And the movies those made it to Oscars... most of them r not released in India yet, in major theaters. May be I have lost the touch ??
Then I came to know about this movie... Juno, through Internet. Noticed that it's doing good in states(and it's romantic comedy). I decided to watch it.
So one day when I got it ... it was around 12:00 in night .. I had to attend office the next day, early in the morning ... So I thought I'll just have a little watch. Generally I don't watch movies fast forwarding if I'm serious abt it. I'll just watch starting bits and make a guess. So it started with opening shot... and then titles and the song "All I'd want is you..." and I left the chair when credits were rolling on screen !!!

here is the song form youtube(Barry Louis Polisar Lyrics, All I Want Is You)

Before I go further, let me tell you one thing movie is really good. I would highly recommend you to watch it. What's written bellow is my interpretation of the movie and not criticism. You may think of some of the content bellow as plot spoiler.

Movie is about a teen girl who gets pregnant, when she is in her 16s. Which causes her to dive into adult world(nothing to do with sex)... world of so called self proclaimed mature people. The girl is real dude, she has her own values, principles and assumptions about the world. Obviously there are clashes with reality and still Juno remains Juno, and that's what the movie is about.

Let's not discuss plot here... What I liked about movie is the screenplay. Director tries to focus on every little detail in story, instead of broadening the focus and trying to make movie more commercial. Juno's character is real strength of the film. She is a teenager and lives life on her own terms. When she came to know about her pregnancy, default option is abortion, She was little emotional about the child or uneasy about abortion center, don't know exactly what, but then she decides to remain pregnant. Thing to watch for is Juno's parents' reaction on her pregnancy, and deciding to keep the baby. I wonder if parents in US are really mature or Juno is just lucky. They have respect for her decision. I couldn't help myself imagining what had happened, if it would have been in INDIA! One thing I noticed in movie is, from director's perspective woman are really sensitive to pregnancy... I mean even if it's someone else. This one thing gets Juno and her step-mom really closer. Juno starts facing the heat when she is visibly pregnant, everybody else starts noticing it, in college, outside etc. Now for everybody it's not someone they know ... Director haven't focused on that side though.
One thing I would like to mention is how Juno chooses the couple to whom she'll give the child. It just a couple of minutes scene but reflects her mentality.
Her relationship with her boyfriend is no different that any other teenager American relation. But it surly changes after her pregnancy.
When Juno finds out that the couple to which she is giving away her child is getting divorced, this is real test for Juno. and this is the time when 2 great dialogues of the movie are delivered

"If your still in, I'm still in" .. Juno.

and "Find the person who loves u for exactly what you r, good mood bad mood ugly pretty, handsome, what-have-you. The right person is still going to think the sun shines out of your a$$. That's the kind of person that's worth sticking with."

So this movie is about Juno and her learning about the world, relationships... If you want to learn... or help other learning; it's worth a watch.

This is another good track from this movie(Anyone Else But You - Michael Cera and Ellen Page)

Happy republic day!

Watch movies, live life!
-Nile

OpenSource economy

2007-08-31T01:54:00.000-07:00

It always been hard, to guess how those open source guys are making money and if there are no "free lunch"es around, where are these free cookies coming from and at what cost,
Issue is quite debatable still the author tries to throw some answers at you.

http://www.joelonsoftware.com/articles/StrategyLetterV.html

Wineeey - wine color guide

2007-08-29T22:57:00.001-07:00

I came to know this post through my friend,
and I though that it'll be of great help for all my wine loving friends.
This post contains an exaggerated palette of wine colors and their associated meanings. It looks like wines on the darker end of the spectrum are older and/or may have oxidized and are therefore not in their prime, while the lightest wines are generally very young and a bit immature. Wine aficionados, Enjoy!
http://www.colourlovers.com/blog/2007/08/07/wine-color-guide-for-quality-and-age/

Bits manipulation

2007-08-29T00:57:00.000-07:00

I came across 2 nice articles about bit manipulations. Both has techniques of how to count set/off bits in an integer. What makes them interesting is it describes how to do it in constant time and memory. It has nice explanations in lined.
http://infolab.stanford.edu/~manku/bitcount/bitcount.html
http://tekpool.wordpress.com/tag/bit-fiddling/
last link also has discussion of swapping 2 numbers without using temporary space, using X-Or operator, mentions an interesting case if 2 numbers are at same memory location.

Chak De, India

2007-08-28T03:58:00.000-07:00

I watched "Chak De, India" some days back...
It was real fun watching this movie with all shahrukh'a fan arround cheering and shouting... It was great !
Long time since a sensible movie by Shahrukh, I think after Swades.
Movie is really nice, not just cuz I like this actor's performance. But cuz it's not a tipical bollywood movie with a hero + heroine + his/her mummy dady + couple of bad guys(sometimes father+mother come under this term too) + some romance and songs, but this is a movie with a good story, some nice characters and a lot of commercial risk.
Movie is sports gener, has one of the his great performances by Shahrukh and co-actors. Shamit Amin never let the movie track go out of his hand not even wen it's Shahrukh in cast, that's the reason u see there is no such focus on Shahrukh and that's wat makes thai movie different than any other shahrukh's movie.
Movie surely gets successfull to entertain u, and makes u cheer for the team too !!!
Go watch it !!

कविता...

2007-06-04T22:29:00.000-07:00

लेक्चर
( थोडेसे कवितेबद्द्ल...
मी हि कविता माझ्या एका लेक्चर मध्ये बसुन लिहिली("कुठले लेक्चर?" हा प्रश्न विचारु नये)... तुम्हाला सुध्दा बर्याचदा हा अनुभव आला असेल )

वेळ संपत नाही
वाट सरत नाही..
कुठे जायचे काही भान नाही
काही भान नाही
डोळ्यांदेखत रोजच होतो अत्याचार
दिवस वाईट गेला, त्यात नवल नाही, काही नवीनही नाही..
शिकविलेले काहि कळत नही,
यातसुध्दा काही नवीन नाही
प्रेमापायी इतुके वीर झाले वेडे
Attendance प्रेमाची व्याधी काही केल्या जात नाही
आल्या Assignments झाले Projects
"Defaulter" ही माझी ओळख अजुनही पुसत नाही
"To learn, it's never late...", असं म्हणता
उशीरा वर्गात आलेल्यांची मग Attendance का लागत नाही?

ती
स्वत:ला समजावले खुप
मन मात्र अजुनही ऎकत नाही

तुझ्याशिवाय मी अन माझ्याशिवाय तु
यावर ते विश्वासच ठेवत नाही

आले उन्हाळे गेले ऊन्हाळे
ऋतु कितितरी एकटे एकटे

प्रेमाचा येणार वसंत
सागतांना थकत नाही

द्यायचे राहुनच गेले
द्यायचे राहुनच गेले, चार शब्दांचे एक पत्र
ओठ कोरडे पडलेले आणि थबथबलेले नेत्र

द्यायचे राहुनच गेले, ते ‍क्षण तुझे माझे
अवाक्षरही नाही पण डोळ्यांचे डोळ्यांशी हीतगुज

द्यायचे राहुनच गेले, निरोपाचे दोन शब्द
गोठलेले शब्द अन तुझ्या परतीची आशा मनात

द्यायचे राहुनच गेले, ते उरलेसुरलेले प्रेम
सरले नाहीच ते कधीहि, मात्र थोडेसे आसवांबरोबर टाकले पिऊन

द्यायचे राहुनच गेले...
जे कधीही घेतले नाही

मित्रांनो गालिब चा एक शेर खास तुमच्या साठी
दिले नादां तुझे हुवा क्या हैं
आखिर इस दर्द कि दवां क्या हैं
हम को उनसे वफा की हैं उम्मीद
जो नहिं जानते वफा क्या हैं

... Start

2007-06-04T22:22:00.000-07:00

I start my blog with some of my poems... I'll write as I get some time and some content as well.